Waarom veel Hoogbegaafden zich niet Hoogbegaafd voelen en zichzelf niet intelligent vinden.

Hoogbegaafdheid (HB) en de mogelijkheid om dat van jezelf te beoordelen is relatief aan de uitdagingen die je jezelf stelt. Zo werkt namelijk het HB brein. Je relateert niet aan anderen, maar aan je eigen norm.

Dus vaak als HB’s zeggen dat ze niet zo intelligent zijn, bedoelen ze dat ze niet intelligent genoeg zijn om te dealen met de uitdagingen die ze zichzelf op dat moment stellen. Dat is overigens niet arrogant, dat is anders bedraad.
Een HB die zijn eigen intelligentie beoordeelt, doet dat door te kijken naar zijn eigen situatie, doelen, zoektochten en uitdagingen. Zo stel jij je als HB waarschijnlijk relatiedoelen, levensdoelen èn hoge verwachtingen van wat je in je werk wilt bereiken en doen èn hoe snel je dat wilt doen.

Als HB, zeker als jonge HB, stelde je je doelen voorbij je huidige situatie en capaciteiten. Je hebt jezelf dus eigenlijk getraind om je dom te voelen, door je te omgeven met mensen die meer weten en niveaus die steeds hoger liggen dan wat je aankan. Door je intense betrokkenheid denk je na over dingen die net iets moeilijker zijn dan je op dat moment beheerst. Als HB ben je nu eenmaal nieuwsgierig, wilt weten en ook meteen begrijpen. Daarnaast probeer je dingen die dichter bij je staan ten diepste te begrijpen zodat je ze beter kunt maken, inclusief je eigen gedrag. Dat is bij elkaar een hele hoge lat! Dus veel HB’s voelen zich niet zo intelligent.

Waarom stellen HB’s zichzelf hoge doelen?

Eén reden is dat je veel te horen hebt gekregen dat je intelligent bent, ‘je bent zo slim’ ‘je doet het zo goed’, ‘je leert zo snel’, ‘je bent zo veelbelovend’. Het constante loven van je intelligentie, je betrokkenheid, de hoeveelheid energie die je in dingen stopt en dat je daadwerkelijk om dingen geeft. Als mensen lof krijgen, gaan ze meer doen om nog meer bevestiging en lof te krijgen. De wortel is onze wens om aardig gevonden te worden, net als alle mensen. We zoeken bevestiging, willen aardig gevonden worden door docenten, ouders, volwassenen, rolmodellen, mensen die inspireren.

Compartimenteren

Wat dit bij HB’s erger maakt is dat je een relatief lage conceptie hebt van je persoonlijke grenzen. Je denkt dat je een oneindige hoeveelheid van energie en potentieel hebt. En hier komt de aap uit de mouw: dit komt door de capaciteit om je eigen emoties te reguleren. Een mooi woord daarvoor is compartimenteren. Als je compartimenteert stop je je emoties weg. Je zet ze opzij. Je kiest ervoor dat ze niet belangrijk zijn.
HB’s leren makkelijk en vroeg dat ze hun stress opzij kunnen zetten. ‘Ik ben bang, ik ga het toch doen.’ ‘Ik heb stress, maakt niet uit ik ga verder en duw erdoor heen.’ ‘Ik ben moe, niet belangrijk, ik duw mezelf erdoorheen.’ En niet alle HBs komen op het niveau van zelfregulatie waarbij zij zich realiseren dat ze dat niet kunnen blijven doen.
Dat je deze capaciteit bezit, wilt niet zeggen dat de emoties er niet zijn. Dus als je een extra niveau van intelligentie wilt bereiken, zul je moeten onderkennen dat je emoties niet weg kunt duwen, stress, angst, maar ook positieve emoties zoals enorme energie en enthousiasme en geraakt zijn kun je niet negeren. Je zult moeten onderkennen dat gevoelens en emoties er zijn, dat ze een rol spelen in je leven en dat ze je beïnvloeden, juist op de lange termijn. HB’s hebben de neiging dit te negeren en houden dat heel lang vol.

Wat gebeurt er als je bijvoorbeeld vermoeidheid niet onderkent. Je hersenen zijn moe, maar je etaleert jezelf nog steeds vol energie, enthousiasme, je rekt jezelf op om nog steeds betrokken te zijn, te leren, te studeren en propt meer informatie in jezelf en dwingt jezelf  om je hoofd erbij te houden. Je realiseert je niet dat je meer vermoeid raakt, dus je hersenen moeten door de vermoeidheid nog meer moeite doen. Dat is niet al niet optimaal en daarbovenop doe jij nog meer om dat vol te houden; koffie, muziek, nieuws, social media om je aandacht erbij te houden.

HB betekent dat je een overactieve geest hebt, dat je geest zo erg ‘aan’ is, dat het moeilijk is om jezelf te vertellen om te stoppen. De grootste reden dat het moeilijk is om te stoppen is omdat je denkt en voelt dat je zoveel moet doen. Iedereen heeft gezegd dat jij succesvol, belangrijk en indrukwekkend kunt worden. Je voelt je daarom veel te verantwoordelijk.

Maar je hoeft dit allemaal niet te doen he? Omdat jij toevallig (nou ja niet helemaal toevallig maar dat is een ander verhaal) anders bedraad bent, heb je niet ook een grote verantwoordelijkheid meegekregen.

Met dank aan ‘Forest for Thought’ door Erik Thor.

Noot van Elodie: Het enige dat je te doen staat is je levensopdracht, namelijk dat je jezelf ontplooit tot de mens die jij wilt zijn, je omgeeft met mensen die jij wilt en het werk doet dat jouw voldoening geeft op de manier die bij jou past. Want het mooie is, dan heeft het werking! En dat is iets anders dan hard werken.

 

Directors Club

Voor ambitieuze leidinggevende vakspecialisten!

Welkom, leuk als je je voor mijn nieuwsbrief aanmeldt! 

 

dit veld niet invullen s.v.p.

Meer lezen?

Ik denk dat jij je er in herkent. Hoog begaafd (HB) zijn is niet zo extreem bijzonder. De definitie is dat je deel bent van de 2 % met hoogste IQ, dat betekent dus van...

We leren ons hele leven, ook in ons bewustzijn. Maar op enig moment, zo rond je vijftigste, krijg je niet meer automatisch een duwtje of een handreiking hoe verder. Het voelt een beetje als ‘zoek het...

De uitkomst heeft 35 % meer kans om 15 jaar of meer stand te houden. Waarom? Omdat vrouwen anders naar oplossingen kijken, meerdere aspecten meenemen: niet alleen een staakt het vuren, maar echte veiligheid voor...

WAAROM WE WEL WAT ZUINIGER MOGEN ZIJN OP HOOGBEGAAFDEN MET EEN MIGRATIEACHTERGROND, want kennelijk hebben ze iets extra’s als ze zover gekomen zijn en meestal zijn dat brains, maar niet alleen BRAINS! Je zou denken...