Irritant hè, huilen

By | 5 april, 2019|

Wil je net je punt maken, heb je het helemaal uitgedacht, komen er ineens tranen. Wèg je zorgvuldig voorbereide verhaal met overwicht, helderheid en beheersing. Of, je zit al tot over je oren in het werk en verplichtingen thuis, het lukt allemaal net en ineens gebeurt er iets onverwachts. Je baaaaaalt van jezelf, tránen. Schaamte en teleurstelling in jezelf. Had ik dat niet anders kunnen doen. Ben ik zo zwak? Hoe komt dit over.

Dat zijn de maatschappelijke labels van tranen, ze kloppen niet! Het is een foute culturele waardering waardoor wij ons laten bepalen, en ons laten definiëren. Stop daarmee. Om te beginnen, dat vrouwen sneller huilen dan mannen is hormonaal. Vrouwen maken prolactine aan wat voor melkproductie èn ook voor traanproductie zorgt. Mannen hebben -over het algemeen- meer testosteron wat het omgekeerde doet. Oudere mannen huilen makkelijker omdat hun testosteron productie afneemt. En van sommige vrouwen begrijp je daardoor ook waarom ze minder huilen, vrouwen maken ook in bepaalde situaties veel testosteron aan, en het maakt ze dus mannelijker.

De vraag is bèn je zwak? Denk het niet. Kans is dat je meer last hebt van je eigen teleurstelling. En er zijn natuurlijk mensen die niet tegen huilende vrouwen kunnen, ze worden er onzeker van. Denk aan mannelijke werkgevers die vrouwelijke werknemers hun zin geven als ze gaan huilen. Gelukkig komt dat steeds minder voor, want erg professioneel zijn die werkgevers dan natuurlijk niet. Een doos tissues en dóór zou ik zeggen.

Kortom het verzet tegen je tranen maakt het alleen maar erger. Zeg gewoon: “het raakt me dus daarom zie je mijn tranen, maar we kunnen het gesprek gewoon verder voeren.” En zeg erbij: “Ik kan dat, kun jij dat ook.” Je zult zien dat de tranen snel stoppen en anderen respecteren het en herpakken zich ook.

Dit vergt even oefening zeker als je je vaak hebt verzet, dus doe het eerst in je privé omgeving. Immers, sinds het schoolplein leren jongetjes niet te huilen en de dingen op te lossen en worden meisjes getroost en krijgen ze aandacht, zonder oplossing. Mijn hemel wat een onbewuste patronen!

Door tranen ontlaad je en voert je lijf afvalstoffen en stressstoffen af. Het effect is dat je sneller stress ontlaadt, en dat terwijl je je kwetsbaarder opstelt: ‘het raakt me’. Het effect is juist het omgekeerde. Je voelt je minder kwetsbaar, sterker juist. Jij kent jezelf namelijk, dus wie doet je wat. En je verbindt je identiteit niet aan het onaanraakbaar moeten zijn, maar aan het mens mogen zijn, inclusief geraakt zijn in bepaalde gevallen. Niet uit onmacht, maar omdat iets belangrijk voor je is. Daarmee ben je in contact met je emoties en kun je emotie en ratio beter scheiden. Je opereert daardoor rationeler, inclusiever en meer gebalanceerd bij belangrijke beslissingen. Doe je dat niet, en daar zijn ook legio voorbeelden van dan raak je steeds verkrampter en meer uitgeput onder druk en dat leidt pas tot emotionele verkeerde beslissingen. Dus tranen zijn afvalstoffen en we moeten ervan af, schaam je niet maar leg het uit en praat door.

Ben je het hier (niet) mee eens, mail me naar elodie@elodievansytzama.nl. Ben heel benieuwd wat jouw ervaringen zijn.

About the Author:

Met jarenlange ervaring help ik vrouwen (en mannen) in de top door obstakels heen en haal ik het beste naar boven in executives die willen investeren in hun leiderschap. Ik heb 20 jaar in het bedrijfsleven gewerkt en gezien wat er wel en niet werkt. Met een achtergrond in mediation en onderhandeling in de advocatuur heb ik honderden executives gecoacht die de resultaten hebben bereikt die jij waarschijnlijk ook voor ogen hebt.